Η περιοχή των προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας συμπυκνώνει μνήμες και ιστορία και αποτελεί – ταυτόχρονα – μια πολύτιμη ανάσα σε ασφυκτική, πυκνοδομημένη πόλη λόγω διαφορετικής πυκνότητας και τρόπου δόμησης, παρ όλη τη σημερινή εικόνα υποβάθμισης.
Τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας συγκαταλέγονται στα 130 σπουδαιότερα δείγματα της Ελληνικής Αρχιτεκτονικής για τον 20ο αιώνα. Αποτέλεσαν την πρώτη οργανωμένη προσπάθεια της πολιτείας να στεγάσει τους Μικρασιάτες πρόσφυγες .
Η περιοχή των Προσφυγικών έχει έκταση 14.500 τ.μ. στην οποία έχουν χωροθετηθεί 8 πολυκατοικίες που καταλαμβάνουν έκταση 4.500 τ.μ. και έχουν δόμηση 13.050 τ.μ. δηλαδή κάλυψη 30% και Σ.Δ. 0.9 συντελεστή τέσσερεις φορές μικρότερο από εκείνον της γύρω περιοχής. (ΣΔ 3,6).
Οι πολυκατοικίες της Λ. Αλεξάνδρας κτίστηκαν το 1935, από τους αξιόλογους μηχανικούς Κίμωνα Λάσκαρη και Δημήτρη Κυριακού, με σκοπό να στεγάσουν αποκλειστικά πρόσφυγες.
Είναι κατασκευασμένες σε στυλ Bauhaus, μακρόστενες χωρίς κανένα εξωτερικό μορφολογικό στοιχείο.
Το 2003 το ΥΠΠΟ με ΦΕΚ έκρινε ως Διατηρητέα Μνημεία τις 2 από τις 8 πολυκατοικίες (πίσω από τον Άγιο Σάββα) και (κατόπιν προσφυγής των κατοίκων και δεκάδων φορέων στο ΣΤΕ) το 2009 το ΥΠΠΟ έκρινε ως Διατηρητέα Μνημεία και τις υπόλοιπες 6 επειδή αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο κτιρίων κοινωνικής κατοικίας του Μοντέρνου Κινήματος (από τα ελάχιστα εναπομείναντα) ιδιαίτερα σημαντικών για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής της μεσοπολεμικής περιόδου και της ιστορικής εξέλιξης της πόλης των Αθηνών.
Με την μεταβίβαση της κυριότητας των 177 διαμερισμάτων του συγκροτήματος των Προσφυγικών από το δημόσιο (ΕΤΑΔ) στην Περιφέρεια Αττικής δικαιώθηκαν οι πολύχρονοι αγώνες και το δίκαιο αίτημα πολλών κοινωνικών φορέων, τοπικών συλλογικοτήτων και της Ακαδημαϊκής κοινότητας με εμβληματική συμβολή της Άννυς Βρυχέα.
ΔΤ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
